Το πρόβλημα της οικονομίας δεν λύνεται με απλά μέτρα εισπρακτικού χαρακτήρα, ή με επιβολή περιοριστικών μέτρων στα έξοδα. Αυτά είναι προσωρινές λύσεις. Το μυστικό κρύβεται στην διάλυση της ανεργίας και στην γενική αλλαγή τους συστήματος διορισμών. Είναι αλήθεια ότι έχουμε πολλούς δημοσίους υπαλλήλους στην Ελλάδα, αναλογικά με τον πληθυσμό. Όμως έχουμε και τεράστια ανεργία σε σχέση με τα άλλα Ευρωπαϊκά κράτη. Άρα ποια λύση πρέπει να βρεθεί. Με την «θεοποίηση» του ΑΣΕΠ, την σπατάλη τόσων χρημάτων για διαγωνισμούς και προκηρύξεις ή με την καθιέρωση των τοπικών συστημάτων διακυβέρνησης; Να αναλάβει δηλαδή κάθε περιφέρεια την διαχείριση του προσωπικού και του εργατικού, του υπαλληλικού δυναμικού που διαθέτει είτε είναι εν ενεργεία είτε βρίσκεται σε ανεργία. Είναι κρίμα τα πάντα να τα διαχειρίζεται μια κεντρική διοίκηση στην Αθήνα ενώ έχει αποδειχθεί ότι αυτό το σύστημα έχει πραγματικά αποτύχει. Είναι πλέον επιτακτική ανάγκη για ριζική αναμόρφωση. Αυτά τα συστήματα έχουν αποτύχει και δεν υπάρχει δυνατότητα για ουσιαστική ανάκαμψη αν επιμένει η επίσημη πολιτική της Ελλάδας στην διατήρησή τους. Εδώ και τώρα πρέπει να υπάρξει μια ανατροπή στα καθιερωμένα που έχουν βολέψει πολλούς δυστυχώς και στερούν από άλλους που έχουν ικανότητες , θέληση και διάθεση για ουσιαστική προσφορά στην Ελλάδα. Να εκχωρηθούν εξουσίες στις τοπικές κοινωνίες και ναι να ερωτάται ο κόσμος μέσω δημοψηφισμάτων για το αν επιθυμεί να έχει πολλούς λίγους ή όσους πραγματικά χρειάζεται και να καταβάλλει και τα ανάλογα τέλη για την μισθοδοσία. Αυτό θα ελαφρύνει το δημόσιο γιατί ακριβώς όλοι οι υπάλληλοι θα ανήκουν στους δήμους και στις περιφέρειες τους και  δεν θα απασχολεί την κεντρική διοίκηση τέτοιο τεράστιο ζήτημα. Αυτά γίνονται σε άλλα κράτη, εδώ στο δικό μας την Ελλάδα πρέπει να περάσουν 40 χρόνια για να γίνουν πραγματικότητα όλα αυτά, την στιγμή που οι άλλοι θα έχουν ξεφύγει. Ε φτάνει πια. Είναι ώρα για έργα.