Aς δούμε μια εφαρμογή του ατομισμού στην Ελλάδα. Σχετικά με τους διορισμούς στο δημόσιο κυρίως γιατί αυτό αφορά άμεσα τον ελληνικό λαό. Στα πλαίσια αυτά των τελευταίων 36  ετών με λαμόγια και ρουσφέτια και μεταγενέστερα με ΑΣΕΠ διορίστηκε πάρα πολύς κόσμος στο δημόσιο αλλά οι παροχές υπηρεσιών είναι χαμηλού επιπέδου και σε αυτό δεν μπορεί να διαφωνήσει κανείς. Όμως για να ήταν καλύτερες έπρεπε να υπήρχε περισσότερος κόσμος στο δημόσιο και όχι λιγότερος. Αυτό έπρεπε να γίνει με συναίσθηση της πραγματικής κατάστασης που επικρατεί στον χώρο. Περισσότεροι διορισμοί- χαμηλότεροι μισθοί για να εργαστούν επιτέλους και οι άνεργοι. Το να εργάζεται το 1/3 και το άλλο να είναι άνεργο και να τους κοιτάει είναι μια αποτυχία τόσο της πολιτείας αλλά και της κοινωνίας. Αυτές οι αδικίες είναι που οδήγησαν στο μνημόνιο και δυστυχώς θα επιφέρουν και ακόμη περισσότερα δεινά. Αν εργαζόταν περισσότερος κόσμος θα υπήρχε αναλογικά μεγαλύτερη κυκλοφορία χρήματος και φυσικά και ο ιδιωτικός τομέας θα είχε τεράστια ανάπτυξη επειδή ακριβώς η ζήτηση θα ήταν πραγματικά μεγαλύτερη. 
Αυτό το απλό γεγονός τα τελευταία 36 χρόνια δεν το σκέφτηκε δυστυχώς κανείς στην Ελλάδα. Αντίθετα με το ΑΣΕΠ συνέβη το ακριβώς αντίθετο και η ανεργία της νεολαίας είναι σε τρομακτικά μεγέθη. Είναι πλέον ώρα από την στιγμή που δεν υπάρχει άλλη άμεση λύση να προβεί σε αλλαγή πολιτικής το ελληνικό κράτος και να εντάξει άμεσα στην ενεργό υπηρεσία καθηγητές, δασκάλους, γιατρούς, νοσηλευτές, κλπ με ανάλογη αναπροσαρμογή των μισθολογίων για να μπορούν να ζήσουν και οι υπόλοιποι πολίτες. Δεν πάει άλλο αυτή η κατάσταση και τώρα πρέπει να φανεί και η κοινωνική αλληλεγγύη και η κατανόηση μέσα στην ελληνική κοινωνία.
Αυτά είναι απλά πράγματα. Υπάρχει άραγε θέληση για να πραγματοποιηθούν;