To μεγαλύτερο πρόβλημα της Ελλάδας είναι αυτό της πτώσης του επιπέδου πολιτισμού και ιδίως της παιδείας. Από αυτή την έλλειψη δημιουργήθηκαν , αναπτύχθηκαν και δυστυχώς τυραννούν την πατρίδα όλες αυτές οι απαίσιες καταστάσεις που μας έφεραν και μας κρατούν σαν σε βαρέλι δίχως πάτο. Αυτή και μόνο είναι η πραγματικότητα και δεν υπάρχει μέχρι στιγμής ελπίδα ότι έρχεται θετικότερη μεταβολή.
Η ουσιαστική έλλειψη παιδείας από το πιο απλό μέχρι το πιο μεγάλο είναι αυτό που έχει φέρει την Ελλάδα σε αυτό το κρίσιμο σημείο. Απενεργοποιήθηκε η λογική…ο ορθός λόγος και διευρύνθηκαν οι ανισότητες και οι αδικίες σε τέτοιο ποσοστό που έχουν κάνει τους σοβαρούς και τίμιους πολίτες να παραμιλάνε. Έχουν δημιουργηθεί και εγκατασταθεί απαίσιες και απολίτιστες συνθήκες ζωής μια κοινωνία χειρότερη από αυτή των ζώων και με συνεχείς χειρότερες τάσεις προς το μέλλον….
Αν κοιτάξουμε αυτά που συμβαίνουν ιδίως στον χώρο της πολιτικής εκεί είναι που δεν υπάρχει καμία ελπίδα ότι θα προέλθει κάτι θετικό από αυτά που βλέπουμε. Είμαστε όλοι μάρτυρες των τραγικών συνθηκών διαβίωσης και της πτώσης του επιπέδου σε όλους τους τομείς. Αν αυτό δεν είναι αποτέλεσμα της έλλειψης παιδείας τότε τι άλλο είναι….
Χαράτσια φόροι, απολύσεις… «εφεδρείες» όλα αυτά δείχνουν μια κοινωνία σε κατάσταση αποσύνθεσης…. Μια πολιτεία που φέρεται με πολιτική … ότι κινείται φορολογείται αλλά και ότι παραμένει ακίνητο θα χαρατσωθεί… όλα αυτά δείχνουν ότι η γενιά του Πολυτεχνείου όχι απλά αθέτησε όλα αυτά για τα οποία είχε αγωνιστεί αλλά έγινε και χειρότερη απείρως από αυτούς που είχαν καταλύσει την δημοκρατία και μάλιστα χρέωσαν και διέλυσαν την Ελλάδα με την εγκαθίδρυση κομματικού ρουσφετολογικού κράτους… και απαξίωσης κάθε έννοιας λογικής, αξίας και σοβαρότητας. Όλα αυτά είναι αποτελέσματα της ουσιαστικής έλλειψης παιδείας, απώλειας της συναίσθησης ότι όλοι οι Έλληνες είναι ένα έθνος και ότι χρειάζεται πολιτική προς όλους τους πολίτες και όχι σε κομματικά «φέουδα»… επιπροσθέτως με τον «διαχωρισμό» εγκαταστάθηκε και η διχόνοια και εξασθένισε η έννοια της αλληλεγγύης…
Τα οικονομικά αποτελέσματα επιβεβαιώνουν απλώς ότι υπάρχει σε τραγικό ποσοστό αυτό το έλλειμμα… Δεν είναι τόσο η οικονομική κρίση που έφερε την κοινωνική κατάσταση σε αδιέξοδο είναι η πνευματική κρίση που καθήλωσε δεκαετίες τώρα τον ελληνικό πληθυσμό σε μια επιδίωξη της υλικής εξασφάλισης και τώρα θα την χάσει και αυτή ακριβώς επειδή δεν σεβάστηκε το πνεύμα που οριοθετεί την ύλη….
Η ανεργία και η φτώχεια είναι αποτέλεσμα της πνευματικής φτώχειας, της έλλειψης κριτικής σκέψης και της άρνησης λειτουργίας της λογικής…. έχουμε ένα κράτος που λειτουργεί με αυτές τις προϋποθέσεις αρνούμενο τη λογική και δίνοντας προτεραιότητα στην ισοπεδωτική προοπτική στους ανθρώπους κατεβάζοντας τους χειρότερα από τα ζώα. Όταν ο σύγχρονος νεοέλληνας ζει μόνο για να τρώει και να έχει ηδονές… καταβάλλοντας μηδενική προσπάθεια…έχοντας εγκαθιδρύσει όπως αναφέρθηκε σύστημα ανισότητας με τους «χαζούς» να εργάζονται και να υποφέρουν…. και τους «έξυπνους» να πολλαπλασιάζουν κέρδη κάνοντας απολύτως τίποτα…. Οι «χαζοί» να πληρώνουν φόρους και χαράτσια οι «άλλοι» όμως να μην τους αγγίζει τίποτα… Με αυτές τις χαμηλού επιπέδου προϋποθέσεις δεν υπάρχει προοπτική διαφυγής από το τέλμα. Ποια είναι η λύση;
Σε ένα πρώτο επίπεδο πρέπει να γίνει αυτοκριτική. Από όλους και για όλα. Ειδικά τα τελευταία 37 χρόνια που δημιουργήθηκε χρέος αστρονομικών διαστάσεων και φυσικά για το οποίο ο ελληνικός λαός, ο απλός Έλληνας πολίτης δεν έχει ευθύνη ειδικά τώρα που είναι κυνηγημένος από την εργασία του…. είναι άνεργος δεν έχει μέλλον και όραμα για το μέλλον…
Σε ένα δεύτερο επίπεδο πρέπει να γίνουν δομικές αλλαγές στην κοινωνία. Νέο σύνταγμα μετά από εθνοσυνέλευση αλλαγή όλων των νόμων…. ορθολογική αντιμετώπιση των προβλημάτων εξάλειψη παθών… δημιουργία συνθηκών πραγματικής δικαιοσύνης και ουσιαστικής ενότητας της κοινωνίας. Δηλαδή να εργάζονται όλοι οι Έλληνες… κανείς άνεργος… δίκαιη φορολόγηση ανάλογα με τις δυνάμεις του καθενός και όχι με χαράτσια, ουσιαστική πρόνοια…. δικαιοσύνη και φυσικά επιτέλους να αποκτήσει η ζωή νόημα αλήθειας και όχι απλά και μόνο συμφέροντος….
Δυστυχώς μετά από 37 χρόνια αυτά όλα παραμένουν ακόμη ζητούμενα… Δηλαδή μετά από τόσα χρόνια ακόμη αναμένεται ουσιαστική εγκαθίδρυση δημοκρατίας σε όλα τα επίπεδα… Άρα μέχρι στιγμής δεν έχει γίνει τίποτα… αντίθετα μάλιστα είναι πολύ χειρότερα για όλους μας…
Υπάρχει ελπίδα μόνο όταν θα υπάρξει ουσιαστική παιδεία στο ελληνικό έθνος… Άντε να δούμε… και ας ελπίσουμε ο Θεός να λυπηθεί την πατρίδα μας…..(για μια ακόμη φορά)


